اخه ما خانوما تو بحث و مشاجره , اگه هرحرفی بزنیم , دقیقا حرفهاییه که
مدتها نزدیمشون و ته دلمون مونده
وقتی یه خانوم با یه اقا حرف میزنه و دعواشون میشه
اقا تا جایی که میتونه بد و بیراه میگه , حتی گاهی حرفایی میزنه که
خودشم درحالت عادی باورشون نداره
توی حرفاش , سعی میکنه طرف رو تحقیر کنه
حتی با اینحال که اونا رو چندان هم قبول نداره
و وقتی خانوم اون حرفای بد رو میشنوه , فکر میکنه اقا مثل خانم , حرفایی
که میزنه , از ته دلشه , واسه همین سخته که اقا رو ببخشه و برای خانوم
خیلی گرون تموم میشه
و اون اقا درک نمیکنه چرا خانومه بعد از چندماه هنوز نتونسته با اون حرفا
کنار بیاد
چون استدلال اقاهه اینه که ：من عصبانی بودم , یه چیزی گفتم
اما خانوم میگه اینا از ته دلش بوده و واسه تبرعه کردن خودش میگه
از سر عصبانیت یه چی گفتم
اینجا بخاطر اینکه خانوم , جنس اقا رو نشناخته و درک نکرده , مقصره...درسته
ناراحت شده , اما باید بفهمه که حرفهای اقایون توی دعوا رو نباید جدی بگیره
- چقدر خوبه که تفاوتهای اقایون و خانومها رو درک کنیم
حالا بیاییم موضوع رو برعکس کنیم
خانوم تو دعوا یه چیزی میگه که ماه ها اونو میخواسته بگه ولی نتونسته , الان
عصبانیه و خیلی راحت تر میتونه اونو بگه...وتوقع داره اقا به اون حرفا توجه کنه
اممممما.....اقا فکر میکنه خانومه مثل همه ی اقایون ,مثل خودش , صرفا از
سرعصبانیت یه چی گفته و اون رو جدی نمیگیره
و باز هم اینجا خانوم ناراحت میشه , چون اقا بهش توجه نکرده و نیازش
رو رفع نکرده
اینجا بخاطر درک نکردن و نشناختن جنس خانوم , اقا مقصره...بازهم خانوم
ناراحتتر شده و اقا باید حرفای خانوم رو جدی میگرفت
