نوشته های الانم صدای بغض دارن...
من پیش از تو یکی از نادرترین فیلمهایی بود که تونست بی وقفه و در تک تک لحظات پایانی اش اشکم رو جاری کنه
.
.
.
.
.
.
....
بنظرت سکوت کافیه برای گفتن حسی که بعد از فیلم دارم؟
خیلی دوس دارم بشینم درباره کلارک حرف بزنم که ای کاش کمتر صورتشو تکون میداد یا درباره ویل حرف بزنم که خودخواهی اش زیاد بود...و بعدش حرفمو نصفه تموم کنم چون قرار گرفتن تو موقعیتش واقعا سخته
ولی خب عشق واقعی از خودخواهی ادم کم میکنه...داشتن اون ثروت بزرگ و همچنین دل بینهایت بزرگ کلارک .... نمیدونم...قضاوت افراد تو شرایطی که من درش نبودم کار اشتباهیه...
فوق العاده تاثیر گذار بود
بقول تری پِین فول بات ثُرو...
